Otrzymaliśmy list z pozdrowieniami i aktualnościami od naszego ostatniego podopiecznego, Rudiego:

Na początku Rudi był zdezorientowany, bał się własnego cienia. Upodobał sobie naszą sypialnię, która stała się jego bezpiecznym azylem przez pierwsze dni. Każdy dźwięk był dla niego nowy, nieznany i przerażający. Z czasem nabrał odwagi do zwiedzania reszty mieszkania ale wyłącznie pod osłoną nocy! Natomiast teraz … teraz czuje się wreszcie jak u siebie i co dzień daje nam o tym do wiadomości. Czasami próbuje nawet przejąć rządy w rodzinie i ustawiać nas pod siebie – ale póki co jeszcze się trzymamy u władzy. Za dnia jest bardzo aktywny i ma ogromne ilości niespożytej energii, którą wyładowuje na pluszowych myszach, moich kwiatach, firanach oraz urządzając sobie maratony po całym mieszkaniu. W nocy na szczęście śpi, w naszej sypialni ma swoje legowisko. Bardzo się nas pilnuje, zawsze przebywa w naszym otoczeniu, a Michała szczególnie sobie upodobał. Potrafi mnie ugryźć jeśli na Michała krzyczę, a przy posiłkach robi istny kabaret żeby się mu przypodobać.  A żebyście widzieli jak cudownie zakumplował się z moim 5-letnim bratankiem! Stali się dla siebie najlepszymi kumplami do zabawy w chowanego, do biegania za myszą i innymi różnościami na patyku.

Generalnie Rudi stał się częścią naszej rodziny i co dzień dostarcza nam mnóstwa wrażeń, czułości i radości. Chcieliśmy Wam więc podziękować za tego małego rudego urwisa – że daliście szanse zarówno jemu, jak i nam.

My również cieszymy się, że Rudi trafił do tak fajnego domu, gdzie stał się członkiem rodziny. Takie listy nadają dodatkowy sens naszej pomocy zwierzętom.

Rudy, nasz biurowy tymczas zamiszkał w pudle. Mimo całej gamy różnych sprzętów do spania, specjalnie w tym celu przygotowanego krzesła, które stoi przy ciepłym grzejniku rudy śpi w kartonie stojącym na zimnej podłodze. Cała nadzieja w tym, że powoli je zżera, więc jest szansa, ze się przeniesie na krzesło.

Jeśli chodzi o zżeranie, to jest absolutnym mistrzem, oprócz karmy żre wszystko czego żreć nie powinien, to ukradnie komuś kanapką, to wywlecze i memla skórkę od banana, to porwie myszkę (komputerową) z biurka i próbuje odgryźć kabel. Po ostatnim przegryzieniu mikrofonu połowa sprzętu zamykana jest w pomieszczeniu do którego dziad nie ma wstępu.

Oprócz tego jest słodki jak melasa z dżemem, czyli tak jak zwykle.

Mieszka sobie u nas w biurze na tymczasie rudy, kórego ktoś zgubił lub się pozbył podczas wakacji. W okolicach listopada dojrzał do podlewania, przez co jakiś czas pracowaliśmy przy otwarych oknach. Dwa tygodnie temu rudy się pozbył zawartości woreczka mosznowego a my smrodu.

Co ciekawe nasz słodki koteczek po operacji nabrał animuszu i całe dnie gania do upadłego. Dawno nie widziałem tak zwariowanego kota. Każdemu kto mówi że koty po kastracji robią się leniwe chciałbym polecić dwa dni z naszym rudym wariatem i jego zabawami.

Oprócz napływu niesamowitej ilosci energii kotuś przestał oczywiście śmierdzieć. Stał się również mega miziasty - teraz to sama słodycz na czterech rudych łapkach.